Arras and the Mining Basin

อารัสและแอ่งเหมืองเล่าเรื่องสองเรื่องของภาคเหนือ เรื่องหนึ่งอยู่ใต้ดิน อีกเรื่องอยู่กลางแจ้ง ที่อารัส จัตุรัสกร็องด์ปลาซและจัตุรัสเดแซโรเรียงด้วยหน้าอาคารหน้าจั่วแบบเฟลมิช ซึ่งสร้างขึ้นใหม่เหมือนเดิมหลังการทำลายล้างของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใต้เมือง เหมืองหินชอล์กเก่าเคยให้ที่หลบแก่ทหารหลายพันนายในปี 1917 ห่างออกไปราวยี่สิบกิโลเมตร รอบเมืองล็องส์ กองเศษเหมือง (terril) ชุมชนคนงานเหมือง และลูฟวร์-ล็องส์ เก็บความทรงจำอีกด้านของดินแดนนี้ ซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 2012

หนึ่งวันที่อารัส อีกหนึ่งวันในแอ่งเหมือง คือจังหวะที่พอดี ขึ้นหอระฆัง ลงไปยัง boves ใต้ศาลากลาง จากนั้นไปเหมืองหินเวลลิงตัน แล้วจบที่จัตุรัสซึ่งคึกคักในวันตลาดนัด วันรุ่งขึ้น ลูฟวร์-ล็องส์ กองเศษเหมืองคู่ที่ลูส-อ็อง-โกเอลล์ และเนินน็อทร์-ดาม-เดอ-โลเร็ตต์ เชื่อมกันเป็นวงรอบได้ ท้องฟ้าที่แปรปรวนของฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงเข้ากับภูมิทัศน์เหล่านี้ ส่วนฤดูร้อนก็ยังอากาศพอดี